piotr koszczynski

2011 slajd 8

2012-01-30T10:27:00.003+01:00

2011 slajd 7

2012-01-30T10:25:00.003+01:00

2011 slajd 6

2012-01-26T10:48:00.001+01:00

2011 slajd 5

2012-01-24T09:57:00.000+01:00

2011 slajd 4

2012-01-23T10:23:00.001+01:00

2011 slajd 3

2012-01-22T09:38:00.002+01:00

2011 slajd 2

2012-01-13T09:34:00.002+01:00

2011 slajd 1

2012-01-12T07:43:00.004+01:00

photography, analog, scan from dia

2011 cyfra 6

2012-01-11T09:46:00.000+01:00

2011 cyfra 5

2012-01-10T11:16:00.001+01:00

2011 cyfra 4

2012-01-09T09:50:00.002+01:00

2011 cyfra 3

2012-01-08T11:39:00.002+01:00

2011 cyfra 2

2012-01-08T11:38:00.003+01:00

2011 cyfra 1

2012-01-08T11:36:00.002+01:00

Swieta, swieta i po swietach...

2011-12-27T11:43:00.013+01:00

Powalajaca jakosc aparatu cyfrowego - test

2011-12-21T10:40:00.003+01:00

Obejzalem slajd

a potem "zdjecie" z cyfry...

I powalilo mnie. Na kolana.
Smialem sie od wieczora do rana.

Moj znajowy, wlasciciel jednego z wiekszych sklepow foto w wawce
opowiadal mi, ze dwa dni temu przyszedl do niego znany fotoreporter prasowy
i oddal mu w komis caly sprzet mowiac, ze ma juz dosc i zegna sie z zawodem.

Gdy ostatnio sejm odwiedzilem, to nikogo ze starej wiary nie spotkalem.
Juz nikt nie robi sobie zludzen, ze "jakos sie to ulozy jeszcze".
Mi, w niedgys renomowanym magazynie, za material 600 zl niedawno zaplacono.
Iles lat temu robilem go ponad miesiac i oddalem go teraz jako stock.
Jednak zastanawiam sie co za naiwniak za 600 zl chcialby dzis jezdzic po Polsce
i miesiac pracowac po 20 godzin dziennie liczac na glorie, chwale i wynagrodzenie.

Cyfra zabila fotografie juz definitywnie.
Dzis kazda niemota* z cyfra jest "fotografem".
A niemota* z cyfra, lampa i komora to juz profesjonalista pelna geba.
W niedziele w Lazienkach wraszawskich na 1 metr kwadratowy przypada 10 niemot*.
Wysylaja obrazki na konkursy a tam nastepne niemoty* uznaja to za fotografie.
I publikuja te paskudztwa ratowane w fotoszopie zamiast prawdziwych zdjec.

Najbardziej smiesza mnie wystawy WYDRUKOW z obrazkow pochodzacych z cyfry.
Jak to sie ma do kiedys prezentowanych odbitek na bromie,
albo odbitek ze slajdow na cibachrome?

To tak jaby w Luwrze zamiast obrazow wisialy do podziwiania reprodukcje.
Wystawa reprodukcji ratowanych w fotoszopie, udajacych prawdziwe obrazy.
Zalosne. Smutne i zalosne.

* Niemota – brak zdolności mówienia przy zachowaniu słuchu

J`m Blue, da ba dee dabba da-ee !!

2011-12-04T11:06:00.006+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=68ugkg9RePc&feature=player_embedded#

Maroco, Agadir

2011-10-05T07:41:00.035+02:00

W tym roku goscilismy w Marocu. (przyp. aut.)
Niestety troche komercha pojechalo. Bylem z dwoma najukochanszymi paniami mego zycia, z ktorych jedna dbala o pozytywne zakonczenie roku na Uniwersytecie Warszawskim a druga o kolor swojej opalenizny. Mi udalo sie wyrwac ze dwa razy na dwie godziny od obowiazkow targania sprzetu plazowego i moglem pobuszowac w badz co badz na maxa turystycznym miasteczku arabskiego kraju.
Start z lotniska na Okeciu (nie mylic z promowana ostatnio, Bog wie czemu nazwa lotniska Chopina). Na pierwszej focie widac niezmierna radosc i entuzjazm przed dlugo oczekiwana wycieczka.

Nawet nie mielismy specjalnego spoznienia. Lecielismy dluuugo do Casablanki. Potem, nas zdziwionych, wywalono z samolotu (lot mial nie miec miedzyladowania) i czekalismy dluuugo na samolot do Agadiru.

Potem autobusik i do hotelu z chyba tysiacem pokoi. Na miejscu o 3.00 rano okazalo sie ze mamy pokoj 2 osobowy a nie 3, klima nie dziala, smierdzi na maxa paierosami (niestety nie ziolem) i brakuje sejfu. Wiec sprint do recepcji a tam... dluuuga kolejka reklamujacych turystow. Wiec tylko wspomne, ze wlaczylem agresora i po godzinie dostalismy odpowiedni pokoj i bylismy przygotowani na wypoczyn.
Pomine moze objadanie sie na stolowce, hucznie zwana restauracja, pomine fantastyczne animacje, ktore kazaly poleciec nam z nad basenu daleeeko na plaze. Powiem tak: Ktoregos pieknego dnia, udalo mi sie urwac i troche pozwiedzac z buta miasto.

Jak sie okazalo, Marokanczyczy posiadaja bardzo ciekawe i praktyczne autobusiki, ktore dowoza ich do korporacji w ktorych sa zatrudnieni.

Nastepnie dotarlem do targu, na ktorym niekoniecznie mozna fotografowac. W ogole mam takie wrazenie, ze niezaleznie juz od kraju, z roku na rok, focenie staje sie coraz bardziej uciaziwe.

W drodze powrotnej okazalo sie, ze nawet sie nie zgubilem. Oczywiscie kierowalem sie znakami w rodzimym jezyku.

Przed naszym hotelem, zdaja sie Iberostar, biegnie cudowna promenada, cudownie przypominajaca nam wszelkie cudowne hiszpanskie "Costy", Majorki, czy inne Cypry. Pelna geba: Sopot.

Moj drugi wypad, to proba niekoniecznie legalnego dostania sie do miejscowego portu, ktory tylko w pewnej czesci jest udostepniony do zwiedzania turystom.

Arabowie podobno wierza, ze fotografujac ich kradniemy im dusze. Moze nawet jest w tym jakas czesc prawdy...

Jednak najwieksze wrazenie zrobil na mnie tabor zaparkowanych kutrow. A wlasciwie ich wyglad i stan techniczny.

W Maroco, podobnie jak w Polsce i np. w Portugali, we wszystkich korporacjach praca az pali sie w rekach.

Zdziwila mnie olbrzymia ilosc dosc malych lodzi rybackich, ktorymi rybacy codziennie prowadza polowy na Atlantyku.

Bardzo ciekawa okazala sie stocznia, w ktorej na bierzaco dokonuje sie remontow.

Dodatkowa atrakcja byl targ owocow morza, gdzie tubylcy zaopatruja sie "z pierwszej reki"

Oczywiscie, nie moze zabraknac wszedobylskich dzieciakow :)

W zasadzie na tym skonczyla sie moja samowola i opuszczanie moich pan. Odbywalismy arcyciekawe spacerki promenada, wypatrujac i przebierajac w produktach podejzanie tanich, ale jakze przednich marek; dolczekabana, wersacze czy innych bosach, lagerfeldach i baldolinich. Czasem udalo mi sie cos przypstryknac, ale nie jest to latwa sztuka, czujac na plecach karcace spojzenie towarzyszek spaceru. No coz, nie do konca umialem docenic rodzimy rynek produktow z Maroca. Acha, kupilem sobie czapeczke muzulmanska. Oczywiscie w srodku byla metka: "made in China". Dlaczego sie nie zdziwilem?

Chyba ostatniego dnia, troche wiecej czasu spedzilismy na plazy.

Po tygodniu leniuchowania powrot. Jeszcze raz wywalili nas w Casablance w oczekiwaniu na rejsowke do Polandu. Tere fere ku ku z tym "czarterem".

W koncu start samolotem docelowym z nadzieja na ladowanie bezposrednio w wawce. Ostry zakret nad Casablanca.

Wreszcie wawka, lotnisko na Okeciu i turysci oczekujacy na "planowy" wylot. Wycieczka jak wycieczka, ale co sie nalatalismy....

Aaaa... nie bylbym soba gdybym nie wspomnial: "Na pohybel wszystkim fotografom cyfrowym! Slajd wciaz rzadzi!". Zdrowia!

p.

2010

2011-07-01T15:16:00.002+02:00

2010

2011-07-01T15:15:00.000+02:00

2010

2011-07-01T15:14:00.000+02:00

2010

2011-07-01T15:13:00.001+02:00

2010

2011-07-01T15:12:00.002+02:00

2010

2011-07-01T15:12:00.001+02:00

2010

2011-07-01T14:57:00.003+02:00

2010

2011-07-01T14:57:00.002+02:00

2010

2011-07-01T14:56:00.002+02:00

2010

2011-07-01T14:55:00.001+02:00

2010

2011-06-20T09:36:00.000+02:00

2010

2011-06-20T09:35:00.000+02:00

2010

2011-06-17T11:02:00.000+02:00

2010

2011-06-16T10:28:00.001+02:00

2010

2011-06-12T11:34:00.001+02:00

2010

2011-06-12T11:32:00.002+02:00

2010

2011-06-11T11:41:00.003+02:00

2010

2011-06-09T10:10:00.002+02:00

2010

2011-06-09T10:09:00.001+02:00

2010

2011-06-05T10:39:00.002+02:00

2010

2011-05-30T11:20:00.002+02:00

2010

2011-04-19T09:58:00.001+02:00

2010

2011-04-19T09:55:00.003+02:00

2010

2011-04-19T09:55:00.001+02:00

2010

2011-04-10T07:10:00.000+02:00

2010

2011-04-10T07:09:00.002+02:00

2010

2011-04-05T22:05:00.003+02:00

2010

2011-04-05T22:05:00.002+02:00

2010

2011-04-02T10:37:00.000+02:00

2010

2011-04-02T10:35:00.005+02:00

2010

2011-04-02T10:34:00.001+02:00

2010

2011-04-01T10:53:00.000+02:00

2010

2011-03-28T08:42:00.001+02:00

2010

2011-03-26T10:22:00.001+01:00

2010

2011-03-21T09:36:00.002+01:00

2010

2011-03-17T10:37:00.002+01:00

2010

2011-03-13T09:09:00.002+01:00

2010

2011-03-10T08:40:00.002+01:00

2010

2011-03-08T08:31:00.000+01:00

2010

2011-03-06T08:51:00.000+01:00

2010

2011-03-03T12:08:00.001+01:00

2010

2011-02-28T12:26:00.003+01:00

2010

2011-02-26T11:17:00.000+01:00

2010

2011-02-24T11:51:00.001+01:00

2010

2011-02-24T11:48:00.000+01:00

CyfroStreet 2010

2011-02-22T09:44:00.003+01:00

Teraz Polska!

CyfroStreet 2010

2011-02-21T09:33:00.002+01:00

CyfroStreet 2010

2011-02-17T10:08:00.004+01:00

CyfroStreet 2010

2011-02-14T07:41:00.003+01:00

CyfroStreet 2010

2011-02-10T10:02:00.003+01:00

CyfroSlub 2010

2011-02-09T11:25:00.001+01:00

CyfroSlub 2010

2011-02-05T15:11:00.001+01:00

CyfroSlub 2010

2011-02-04T08:22:00.000+01:00

CyfroSlub 2010

2011-02-03T08:46:00.002+01:00

CyfroSlub 2010

2011-02-02T09:32:00.002+01:00

CyfroSLub 2011

2011-01-29T09:16:00.002+01:00

CyfroSlub 2010

2011-01-28T09:39:00.002+01:00

CyfroSlub 2010

2011-01-27T08:46:00.000+01:00

CyfroSlub 2010

2011-01-24T22:38:00.002+01:00

CyfroSlub 2010

2011-01-23T20:09:00.002+01:00

Olympus XA

2011-01-19T10:06:00.005+01:00

„Kon jaki jest kazdy widzi”. Chyba wiekszosc z nas miala juz go w reku. Malutki, leciutki, niezawodny, ze swietnym obiektywem Zuiko 35mm/2,8 i z dalmierzem. Nooo... pod kazdym wzgledem wspanialy. Ciezko o nim cos zlego napisac. Moze jedynie to, ze zdjecia trzeba robic w automatyce – niestety nie ma przelaczenia na manualne ustawy. To jeden minus. Drugim jest to, ze pomimo swietnej optyki obiektyw zdecydowanie jest przeznaczony do zdjec czarno – bialych. Na slajdzie daje silna dominante. No ale juz z powodu automatu, slajdu w niego nie polecam wkladac. Do fotografi czarno - bialej jednak bardzo sympatyczny. Uwaga, nie mylcie go z XA1, CZY XA2, bo to pomimo podobnego wygladu, zupelnie inne aparaty, pozostawiajace wiele do zyczenia.

Tryptyk

2011-01-08T18:27:00.004+01:00

Przechodzilem kolo tego miejsca trzy razy i za kazdym razem cos ciekawszego widzialem. No i powstal tryptyk. Jakos samo tak wyszlo.

2010

2011-01-06T14:03:00.008+01:00

2010

W 2010 roku postanwilem pomilczec netowo czas ten przeznaczajac na obserwacje tego co sie dzieje. Minal rok, zatem powinienem napisac cos Bardzo Madrego. Jakies Odkrywcze Wnioski wyciagnac. I tu rozczarowanie. W zasadzie nie mam spostrzezen nowych.
Utwierdzilem sie jedynie we wczesniejszych, ktore juz opisywalem.

Ze smutkiem sledzilem coraz nachalniejszy zalew coraz bardziej nieciekawych zdjec jakie pojawiaja sie na fotograficznych portalach. Z reszta nie tylko tam. Wystawy, konkursy, a w szczegolnosci magazyny - przezywaja moim zdaniem, niesamowita degrengolade fotograficzna. Zeszyty pisma z zolta ramka, ktorych wydania gromadzone mam od chyba 1972 roku, przestalem kupwac bodajze ze 3 lata temu a dzis bedec w Empiku lapie sie na tym, ze przechodze obok polki nie zagladajac nawet do srodka magazynu. Z reszta nie tylko tego magazynu.
Zdjecia wygrywajace konkursy sa coraz bardziej zalosne, w skladach jury coraz czesciej widzi sie osoby niekompetentne a i te kompetentne, ktore zdjecia bezposrednio wykonuja od lat zawodowo, prezentuja dzis w swojej pracy tworczej coraz to gorsze materialy. Celuja w tym „gwiazdy” naszej rodzimej fotografii.
Wciaz mi wychodzi na to, ze przyczyna upadku fotografii jest pojawienie sie cyfrowych technologii. Dzis kazdy jest „fotografem”. Jak to Elliott Erwitt gdzies fajnie ujal, mniej wiecej w tych slowach: „Dzis aparat cyfrowy pozwala kazdemu dziecku a nawet malpce byc fotografem”. Zdjecia, ktore po dokonaniu zakupu cyfry wykonuje sie „za darmo” w gigantycznych ilosciach, nie odczuwajac hamulcow przed iloscia wciskania spustu migawki, sprowadzaja sie do koncentracji na wybieractwie czegos z byle jak wykonanego materialu a nie koncetracji na wykonywaniu jak najlepszego zdjecia. Ktos, kto kiedys fotografowal na kliszy, dobrze sie zastanowil „puszczajac serie” z aparatu, bo kazde zdjecie kosztowalo 2-5 zlotych i wymagalo pracy wlozonej w wywolanie, odbicie, powiekszenie i inne czynnosci w zaleznosci od materialu. Dzis bezkarnie, „za darmo” mozna pstrykac do woli. Co wiecej, dzis bez ograniczen mozna wszystko publikowac samemu w necie. Kiedys fotoedytor, osoba o najwyzszych kwalifikacjach, byla jednoczesnie cenzorem trafiajacego do niej chlamu i przeprowadzala ostra selekcje publikowanych w prasie zdjec. Dzis publikowac w necie mozemy wszystko sami a fotoedytorzy zatrudniani w wiekszosci pism... No coz, chyba z reszta juz ich nie ma, ja przynajmniej nie znam. W redakcjach, ktorych bywam zasiadaja na tych stanowiskach osoby pelniace obowiazki serwisu foto a nie fotoedycji.
Znamiennym bylo ogloszenie w prasie, chyba juz w 2005 roku, PAPu poszukujacego fotoedytora: „Osoba ubiegajaca sie o to stanowisko powinna miec podstawowe wiadomosci na temat fotografii”
Co ciekawe, pojawilo sie ostatnio kilku nowych polskich fotografow, i to wcale nie zawodowych, ktorzy swoimi zdjeciami przewyzszaja o lata swietlne to co prezentuja dzis nasze polskie „slawy”.
Moze to jedyny pozytywny akcent, ktory zawdzieczamy pojawieniu sie cyfry. Natomiast co ciekawe, wiekszosc z tych „nowych” osob, a wszystkie te z ktorymi ja kontakt bezposredni mialem, odkladaja cyfre na bok, siegajac po analoga. Jestem dla nich pelen uznania, poniewaz zeby dzis fotografowac, wiedzac ze sie nie przebije posrod zalewu tylu obrazow-maszkar i braku wymagajacego odbiorcy, nie odniesie sukcesu ani zawodowego, ani finasowego, musza naprawde ta fotografie kochac z calych sil, zeby im sie chcialo focic dla samej frajdy focenia.
Fotografia cyfrowa zrujnowala moim zdaniem rynek foto w sensie zdjec, co wiecej sam odbiorca stal sie duzo mniej wymagajacy i jego oczy cieszy juz kazdy gniot. Podobnie ma sie sprawa z filmem, gdzie kino niezalezne oglada sie juz prawie tylko na DVD a w multipleksach rzadzi „Maczeta” wraz z rodzimymi masakrami. Kina offowe sa puste, powoli sie zamykaja, podczas rozkwitu kin pozeraczy nachosopopcornu, ktorych, ze wstydem przyznaje, czasem szeregi zasilam, celem wyprozniania emocji.
Zatem o ile wczesniej bylem uwazany za radykala-przeciwnika cyfry, po roku obserwacji stalem sie nim jeszcze wiekszym. Nie przecze, ze czasami sam dla wyladowania nagromadzonych emocji wezme cyfre do reki i pomoge koledze popelnic „slub”. Jednakze z drugiej strony okazalo sie niedawno, ze kiedy kolega poprosil mnie o pomoc nie moglem mu jej udzielic poniewaz wszystkie trzy baterie w cyfrze padly mi i nadawaly sie jedynie do regeneracji a ja nie mialem pojecia o tym, bo przez siedem miesiecy.... nie wyciagalem cyfry z szafy. Nie mialem powodu.
Oczywiscie, nie dlugo przestana w Warszawie wolac slajd na ktorym sam foce. Rozmawialem o tym z wlascicielem labu, ktory juz jako ostatni dokonuje komercyjnie takiej uslugi w stolicy. Na pewno nie bede wolal slajdu przeciagowo, nigdzie go wysylal, ani bawial sie z tym sam. Kocham lapac momenty a nie siedziec z chemia w ciemni. A ze lubie nad wszysko foto BW, lecz sam nie potrafie jej wykonywac, pozostanie mi jedynie cyfra lub zmiana zainteresowan. (Juz poszukuje powoli Stratocastera - gdyby ktos slyszal o jakiejs perelce, wdzieczny bede z info). Zatem moze kiedys sam z cyfra bede latal po miescie. Choc jak na dzis dzien, w zdjeciach jakich ja sie specjalizuje, w ktorych najwazniejsza role odgrywa nie tyle moment i tresc co emocja - swiatlo teatralne, kontrast, nasycenie i barwa, nie udalo sie stworzyc jeszcze takiej cyfry, ktora zblizyla sie w jakosci dosc zadowalajaco do slajdu. Nie mowie juz o oryginalach rzucanych na sciane, bo od powstania slajdu jakosci takiej fotografii nic nie przebilo, ale mam tu na mysli bure kolory i paskudne konrasty, ktore cyfra z siebie wypluwa. Oczywiscie osoby, ktore wczesniej fotografowaly na kolorowym negatywie lub slajdzie ze sloncem w plecy moga byc zachwycone wynikami cyfry. I tu sie zgodze. Dzis zdjecia cyfrowe daja duzo lepsze obrazy jakosciowo niz kolorowy negatyw. Jednak milosnikow slajdu, jego nastroju, nasyconych barw, kontrastow takich jak widzimy w dawnch zdjeciach Harveya, Allarda czy Abbela, zadna cyfra i zaden photoshop nie oszuka. No ale to jest oczywiscie kwestia subiektywna. Mnie, lub pewna grupe osob, jakosc cyfry moze zniechecac. Natomiast duzo bardziej martwi mnie cyfra w kontekscie ogolnego upadku fotografii. Bo o ile rozwazania na temat jakosci cyfry w kontekscie slajdu to moje prywatne dywagacje o tyle wplyw fotografii cyfrowej na upadek i degrengolade fotografii jako takiej to sprawa z namacalnymi faktami.
Fotografia padla. Nigdzie juz jej nie widzimy. Ani w magazynach, ani na konkursach, ani na wystawach. Fajne jest jedynie tylko to, ze pojawilo sie kilku amatorow – szalencow, ktorzy robia kawal swietnej roboty. I ich warto odnalezc. I im warto swoj czas poswiecic.

Konkluzja z 2010 jest taka: coraz ciezej jest sie przez zalew chlamu przecisnac, by cos ciekawego, wartosciowego zobaczyc.

.......................

Acha, jeszcze tak z innej beczki. Tych ktorzy zarzucaja mi ze nie pisze polska trzcionka, ze robie bledy ortograficzne, czy stylistyczne, literowki... – odsylam do ciezkiego diabla. Pisze jak chce i co chce i jak potrafie, lub lepiej mowiac, jak nie potrafie. Bez edycji, poprawek i upiekszen. Moim celem jest podzielenie sie z waskim gronem osob (niezaleznych, offowych) zwiazanych z foto, moimi odczuciami a nie pisanie artykulow. I te osoby kminia.
Anthony de Mello kiedys napisal: „Gdy medrzec pokazuje na gwiazde, glupcy patrza jedynie na jego palec”. Zatem zjawisko a nie forma jego przekazu. Podobnie jak w portrecie oceniamy fotografie a nie urode modela. Kogo raza moje bledy, niech tu nie wchodzi i niech sie nie wkurza. Staram sie pisac zrozumiale, lepiej nie potrafie. Nie czuje potrzeby pracy nad moja forma przekazu, to juz raczej ci niezadowoleni powinni pracowac, jesli sie wkurzaja, nad wlasnym umyslem, w sensie wyzbycia sie intelektu i otwarciem go na impresjonistyczna forme odbioru.
Przypominam, to nie ja wkurzam was, to wy dajecie sie wkurzac mna. Czyz to nie ironiczne, ze dajecie mi sami nad waszymi umyslami wladze?

Pozdrawiam sympatykow, pogromcow odsylam na foto-polisz.

Czuwaj!

Przerwa Programu

2009-12-31T11:27:00.005+01:00

Zegnam sie z Wami na 2009 trzema najwazniejszymi dla mnie zdjeciami wykonanymi w tym roku. Dwa dotycza dwoch najwazniejszych dla mnie osob z dwoch wydarzen 2009 a trzecie jest swoistym znakiem zapytania, ktore postawil mi ostatni test dotyczacy aparatu Leica M9. Kliniczny obraz, ktory M9 daje na 80 ISO przewyzsza juz jakoscia slajd. Nie potrafie powiedziec jak zachowa sie aparat w fotografii pod ostre slonce w mocnych kontrastach z czym zawsze miala cyfra monstrualne problemy. Dotad nie bylo takich warunkow i nie moglem przetestowac w tym kierunku aparatu a dla mnie ten test jest najwazniejszy, bo jestem fanatykiem nastroju i teatralnego oswietlenia. Zakladajac jednak, ze M9 jest na tyle dobra, ze dorowna slajdowi, pozostaje jeszcze ciagle pytanie o sama filozofie fotografii. Nie pragne i nie zdolam tu na nie odpowiedziec, bo sam mam bardzo ambiwalentne odczucia. Fajnie jest pstryknac fotke i miec ja zaraz gotowa na komputerku. Z drugiej strony prywatnie, z calego serca, nienawidze fotografii cyfrowej, bo to ona zniszczyla fotografie jako taka, przyczynila sie do upadku i mocnego chwiania sie wszystkich drukowanych magazynow. Sprawila, ze dzis odbiorca pstrykajacy samamu „wspaniale zdjecia” ma tak makabrycznie obnizona swiadomosc odbioru fotografii, ze we wszelkich konkursach wygrywaja zdjecia tak zalosne, ze wypada usiasc i plakac nad koncem fotografii jako takiej, z lezka w oku wspominajac ponadczasowe zdjecia takich fotografow jak Kalvar, Erwitt, Harvey, Webb, Abbel czy Allard.
Cyfra bez dwoch zdan zabila fotografie. To co dzis nam pokazuja to jakis kiepski zart. Niedlugo powstana kamery cyfrowe o takiej rozdzielczosci, ze bedziemy mogli sobie wyciac dowolny kadr i umieszczac go jako zdjecie. Ja jako milosnik esseju a w szczegolnosci fotografii ulicznej, nie moge pogodzic sie z takim faktem. Sztuka obserwacji i umiejetnosc „przycisniecia w odpowiedniej chwili” zamienila nam sie na wybieractwo, ktore dzis moze wykonac doslownie kazdy. Nawet dziesieciolatek. Elliott Erwitt, mistrz mistrzow, pisze gdzies: „...fotografia cyfrowa robi z każdego mężczyzny, kobiety, dziecka i szympansa kwalifikowanego fotografa...”. In Public, ktorego bylem kiedys wielkim fanem, a ktorego postawa fotografow byla dla mnie wyznacznikiem podejscia i jakosci zdjec, dopuscil wybieracto odpowiednich ujec z aparatow robiacych seriami ponad 10 fot na sekunde, rasowanie, kadrowanie..... Ostatni (moj) bastion padl. Nie oceniam, ale pytam sie, jest to jeszcze fotografia? Jest to jeszcze „beressonowski strzal”? Czy to moze raczej juz subtelne kiedys wedkarstwo, ktore zamienilo sie w polow ryb razonych pradem, albo ogluszanych wrzucanymi do wody granatami. Czy to wrazliwosc, czy raczej juz porzadanie?
Rozumiem i szanuje, ze fotografia cyfrowa ma swoje miejsce i jest potrzebna. Jest potrzebna do newsow, reklamy – fotografii uzytkowej. Ale czy to jest fotografia? Erwitt pisze dalej: „Oczywiście fotografia cyfrowa jest tania i daje szybkie rezultaty (wiadomości - fotografowanie mody - reklama i temu podobne), ale jest ona łatwo wyklinana, a wątpliwości co do archwizowania ze względu na metody technologii i konserwowania ciągle się zmieniają. Azotan srebra jest ciągle najbardziej niezawodnym materiałem, ale niestety na wylocie.” Ostatnio zmrozila mnie informacja, ze Fujifilm konczy produkcje filmow typu QuickLoad. Kiedy przestanie produkowac 35 mm? Czy zdani jestesmy na cyfre? Czy cyfra, oczywiscie w sensie szeroko pojetego reportazu a w szczegolnosci fotografii ulicznej, jest jeszcze fotografia?
Nie wiem. Nie wolno autorytatywnie zabierac mi zdania w tej sprawie. Ale dla mnie, prywatnie, subiektywnie, to zupelnie inna dziedzina. Nie ma dla mnie czegos takiego jak fotografia cyfrowa. Mozemy to nazwac obrazowaniem cyfrowym, lub lepiej grafika cyfrowa. Prywatnie mam na szyji analoga a jak fotke rodzinna strzelic che sobie to wyciagam Iphona – w zupelnosci wystarcza do „fotografii” pamiatkowej. Zdjecie, do ktorego wytworzenia potrzebujemy komputer nie jest dla mnie zdjeciem. Nie mam zgody na stawianie w jednym szeregu fotografii Kalvara z seriami z supercyfry po obrobce, kadrowaniu i sztucznym dodaniu ziarna z Trixa w Photo Shopie. Nie mam rowzniez zgody na wplyw cyfry na monstrualne zanizenie poziomu swiadomosci fotografii u odbiorcow. Na swietne kiedys konkursy, na ktorych dzis ogladanie pokazywanych zdjdec, szkoda marnowac juz czas. Koniec fotografii? Moze. Nie wiem.
Ja widze szansę w takich inicjatywach jak „5 klatek” czy „Foto Index”. Bo nawet najwierniejsi czytelnicy przestali prenumerowac juz powazne magazyny. Pozostaje nam juz tylko plastikowosc, internet i podziemie, podobnie jak z ambitnym kinem, gdzie szerokim lukiem omijajac nalezy multiplexy. No, chyba zeby zajzec na popcorn. Ja na 2010 biore rozwod z internetem i poczekam co czas pokaze. „Jestem mechanikiem, nie musze byc ubolem” – jak mowi bohater jednego z filmow przyparty proza zycia do muru. Poczekam co czas pokaze. Jeszcze rok temu wolano slajd co 2 godziny. Potem dwa razy dziennie. Dzis wolaja raz dziennie a calodniowe fukcjonowanie labu ograniczono do godz. 23.00. Moze za trzy miesiace przestana wolac slajd w ogole? Moze w 2010 sam z cyfra zdecyduje sie latac? A moze zajme sie filatelistyka? Czas pokaze co przyniesie 2010, cywilizacja, globalizacja, Zjednoczona Europa i przywodztwo USA w swiecie. Ja sobie odczekam i w 2010 pobawie sie w obserwatora.

Leica M9 TEST

2009-12-25T13:14:00.034+01:00

Leica M9 Test

Zacznę od końca. Aparat mam w testach prawie od trzech tygodni i jestem nim naprawdę oczarowany. W końcu pełna matryca i możliwość korzystania ze wszystkich obiektywów. Szczególnie cieszę się z możliwości stosowania „naleśników”, takich jak np. 35/2 wersja 4, który czyni aparat malutkim i „kieszonkowym”.

Jakość obrazu, który otrzymujemy, moim zdaniem, jest zdecydowanie najlepsza ze wszystkich małoobrazkowych aparatów cyfrowych na rynku, pozostawiając daleko ewentualnych konkurentów za sobą. Plastyka obrazu, kolorystyka, niskie szumy, szeroki wachlarz zastosowania, cichość pracy, mały ciężar i wymiary – to wszystko składa się na wyjątkowość aparatu którym jest Leica M9.
Codziennie starałem się bywać w różnych warunkach, aby stawiać ekstremalne wyzwania aparatowi. Zacząłem od zdjęć w Pałacu Młodzieży mieszczącym się w Pałacu Kultury i Nauki, gdzie podchodziłem do rodziców oczekujących na swoje pociechy i na pustych i cichych korytarzach i z odległości 2-3 metrów robiłem im bezgłośnie i niepostrzeżenie zdjęcia.

Podobnym wyzwaniem były centra handlowe naszpikowane kamerami, ochroniarzami, ekspedientami, gdzie udawało mi się nadal niepostrzeżenie fotografować,

jak również Dworzec Centralny,

czy nawet lotnisko, gdzie każdy z fotografów, poprzez policję, postrzegany jest jako potencjalny terrorysta.

Próbowałem również drugiej granicy ekstremum, a więc zdjęć stricte komercyjnych, takich jak impreza mikołajkowa,

czy wręcz newsów i dziennikarstwa fotografując prezydenta w Belwederze

czy Pierwszą Damę w Pałacu Prezydenckim.

Jestem na prawdę bardzo miło zaskoczony aparatem. Fotografuje się nim dokładnie jak „starym dobrym analogiem” a zdjęcia z niego otrzymywane, jak już wyżej pisałem, swoją jakością, daleko przewyższają zdjęcia otrzymywane z innych dostępnych na rynku aparatów cyfrowych (moim zdaniem).
Jedyną rzeczą do której mógłbym się przyczepić, to dość długi czas ładowania baterii ( w dwóch testach równo 2,5 godziny), przydatną byłaby też możliwość funkcji samoczyszczenia matrycy. Więcej minusów nie odnotowałem.

Czytałem opinie osób, które testowały wcześniej ten aparat i szczerze mówiąc dziwie się bardzo niektórym wypowiedziom. Myślę, że dobrze byłoby aby testy aparatów tego typu przeprowadzały osoby posługujące się systemem dalmierzowym, lub choćby lunetkowym, na co dzień. Mógłbym długo wymieniać przytaczane „zarzuty”, np. braku stabilizacji, która przecież niszczy rozdzielczość a więc jakość obrazu, braku auto-fokusa, dzięki waśnie czemu osoba umiejąca się posługiwać tym systemem może natychmiast wykonywać zdjęcie nie czekając aż AF zadziała, czy braku gripa, którego na całe szczęście niema i dzięki czemu aparat jest malutki, ale jeśli ktoś chce, może sobie go zamontować, bo są przecież dostępne w ofercie jako opcja.
Albo zarzuty dotyczące trudności obsługi..... Przecież sam aparat nie różni się niczym od strony obsługi od eMek analogowych. Spójżmy:

Stara Leica Elliotta Erwitta

i Leici Michalela Kambera, wsród nich, niczym się nie różniąca M8

A jeśli H.C. Bresson, E. Erwitt, A.Webb, D.A. Harvey i wielu innych czołowych, światowych, fotografów wybrało to narzędzie do pracy, to moim zdaniem, problem leży nie w trudności obsługi aparatu a w braku umiejętności fotografowania osób testujących go, które przyzwyczaiły do fotografowania uprzednio włączając funkcję „ładne zdjęcie” której tutaj nie ma. Taką funkcją możemy wykonać zdjęcie poprawne. Poprawne, ale nie niepowtarzalne, osobiste, niesamowite. Nam, nie zależy na tych poprawnych. Te dziś każdy potrafi „sam” zrobić używając którejś tam z automatycznych funkcji któregoś z aparatów cyfrowych. Nawet „małpki”, czy ostatnio telefonu komórkowego. Nam jednak zależy na tych niepowtarzalnych zdjęciach, do których właśnie ten aparat został ok. 100 lat temu zaprojektowany. I dziś, z symbolem M9, używając jako materiału światłoczułego matrycy, wykonuje zdjęcia w podobnej technice pracy.
Nie porównujmy aparatów tego systemu też z lustrzankami, które było nie było, większość z uznanych fotografów z powodów wielu ograniczeń jednak odrzuciło i które maja i zawsze miały, większe zastosowanie w dziennikarstwie, gdzie nastawieni jesteśmy na informację, ilość i wybieractwo a nie na jakość i niepowtarzalność.

Jeden z moich ulubieńców, David Alan Harvey, mówi w jednej z książek: „Nie mam nic przeciwko nowinkom technicznym, ale tylko wtedy kiedy mi są na rękę. Nie muszę się martwić czy nastawiłem właściwy tryb pracy i jaki guzik mam przycisnąć. Staram się nie być natrętnym, garbię się żeby ukryć wzrost, i podchodzę jak najbliżej. Elementem tej taktyki jest sprzęt Leici”. „D. A. Harvey nawiązuje do stylu H.C. Bressona, który opowiadał się za postawą minimalistyczną i wierzył w ćwiczenie oka rozwijające zdolność uchwycenia decydującego momentu” – jak pisze NG w „Szkole Fotografowania”. A ja pod tym się tylko mogę podpisać obiema rękami. Sam odbyłem podróż poprzez wiele systemów i marek i świadomie wybrałem kiedyś Leice. Dziś, fotografując Leica M9, mam wrażenie jakbym pracował swoją starą, dobrą Leicą MP.

Poniżej prezentuję parę z ulubionych zdjęć wykonanych w trakcie testów aparatem Leica M9

Leica M9 daje fantastyczny obraz, nieosiągalny, moim zdaniem, dla innych cyfrowych aparatów małoobrazkowych. A system Leica M pozwala na wykonywanie zdjęć, których nie da wykonać się lustrzanką obarczoną swoimi licznymi wadami.

Leicą M8 fotografowałem przez ponad rok i spisałem sobie kiedyś rzeczy, które mi się nie podobały. M9 to jednak zupełnie inny aparat, pomimo zewnętrznego podobieństwa. Wiele spraw poprawiono. Chciałbym tu o nich napisać.

- M9 ma trochę mniejsza ramkę przy 35 mm w stosunku do ramek z analogów 0,72
- bateria jest ta sama, mogłaby mieć lepsze osiągi, z drugiej strony, z autopsji wiem, że 3, max 4 baterie starczą na pracę całodniowa. Szkoda tylko ze ładowarka nie ma opcji ładowania kilku baterii na raz. Przy 2,5 godzinnym czasie ładowania, znaczyłoby, że fotograf w nocy musi nastawiać sobie budzik, by mieć naładowany komplet na następny dzień pracy. Ładowarka z dwoma wyjściami załatwiłaby sprawę
- ze stendbajem sprawa się nie poprawiła, ale można ten problem ominąć wyłączając go. Z tym, że w takim układzie, jak wyżej już pisałem, musimy mieć z 3 baterie na dzień pracy
- bufor pamięci faktycznie jest słaby ale i focąc na kliszy tez nie raz 3-4 klatki szybko trzeba naciągnąć. Więc analogicznie czas pracy bufora jest podobny do pracy analoga
- nie wiem z jakich powodów, ale flesh dalej czasami nie wyzwala
- automatyki bieli nie sprawdzałem, ponieważ grzebanie w kelvinach czy wyciąganie kolorów z DNG, jest moim zdaniem nieporozumieniem. Nie stosowałem filtrów konwersyjnych w fotografii analogowej więc i w cyfrze mam 5500 Kelvinów nastawione na stale. Ten temat więc pomijam
- w opcjach, zdaje się, można wyłączyć teraz zdjęcia z opóźnionym wyzwoleniem, wiec lekko chodzący przełącznik w niczym nam już nie zagraża
- samowłączające się odszumianie na dłuższych czasach, jak to było w M8, mi się nie włączało i szybkość pracy przestała być problemem
- M8 w porównaniu do Canona 5 d mocno szumiała, teraz M9 porównywałem do Marka IIN i Leica o dobra przysłonę wygrała w teście. Tu wielka poprawa!!
- migawka chodzi dużo ciszej i nie odczuwa się wstrząsu tak jak w M8
- fajne poczucie oryginalności w porównaniu z M8. M9 robi wrażenie MP
- 80 ISO rządzi! To niskie ISO? Wcale nie. Wspomnijmy niepokonaną Velvię 50
- no i w końcu FF. Ja jestem w sumie przeciwnikiem w cyfrach pełno klatkowej matrycy, bo fotografując ekwiwalentem 35 mm tzn. 28mm, po cropie, mam większą głębię ostrości, która dla mnie jest bardzo ważna. Z tego powodu kiedyś przesiadłem się z Canona 5d i 35/1,4, bo pomimo świetności i aparatu i obiektywu, o niebo lepszy obraz miałem z Marka IIN i 28/1,8. Mark IIN, po cropie, dawał bez porównania lepszy, ostrzejszy, również po rogach, na każdej przysłonie obraz, niż d5 z osławioną 35/1,4. Jednak z Leicą jest inny problem. Żeby fotografować 35 mm z cropem musimy wkręcić 28mm, które są nieporównywalnie większe od „naleśników” 35 mm. Wiec dopóki Leica nie wypuści malutkiej 28/2 to FF jest jedynym rozwiązaniem. No i pamiętajmy że crop wycina winietę i psuje plastykę, co mi osobiście bardzo się nie podoba. Winieta dodaje moim zdaniem fotografii uroku. No i tu rozumiem bolączkę osób kadrujących zdjęcia, choć słyszałem, że Photo Shop i na to ma rady. Podobno winietę można dodać. Nie wiem, nie znam się, obróbka cyfrowa zdjęć dla mnie jest nie akceptowalna i nie miałem potrzeby zgłębiać tej wiedzy. Pamiętajmy też że pomimo że crop poprawia nam głębię ostrości, na której zależy mi w szeroko pojętym „reportażu”, to jednak psuje bardzo plastykę obrazu. I o ile wcześniej cyfry traktowałem po macoszemu, bo używałem ich tylko i wyłącznie do komercji, gdzie nikt nie zwracał uwagi na tak trywialne sprawy jak jakość a więc również i mi na jakości obrazu nie zależało, o tyle M9 jest pierwszym aparatem cyfrowym gdzie FF zaczyna mieć naprawdę sens i można go zaczynać traktować w fotografii na poważnie. Mam nadzieję że Tomasz Tomaszewski nie będzie mi miał za złe, jak napiszę, że w naszej prywatnej rozmowie, był też zdania, że plastyka obrazu z M9 przy FF jest powalająca

Niestety do tej pory nie miałem okazji fotografować przy pełnym słońcu. A ja osobiście tylko taką fotografię w większości kocham. Bardzo bym chciał zobaczyć jaki obraz uzyskam w kontrastowym świetle w różnych kolorach. Niestety na ten temat, póki co, nic napisać nie mogę. Ale M8 była już naprawdę dobra, wyprzedzała już wtedy wszystkie cyfry, wiec podejrzewam, że M9 może być tylko lepsza.

(Leica M8 + 28/2 ASPH)

Jednakże pomimo zewnętrznego podobieństwa obu cyfrowych eMek, widać dużą różnicę. Aparat w końcu przestał się zacinać, zawieszać i szumieć. No właśnie, „szumieć”.
Ja sam, prywatnie, innych fotografów z tym całym szumem o szumach nie rozumiem. Według mnie, jedyną czułością w kolorowej fotografii do przyjęcia jest ISO 100 i każdy aparat cyfrowy powyżej niej jakoś tam szumi. Z drugiej strony rozumiem, że szalona część fotografów nie miała w większości styczności ze slajdem i fotografując wcześniej dla dzienników na negatywach kolorowych na pewno widzi dużą różnicę w jakości na korzyść fotografii cyfrowej. I tu pedanci tacy jak ja, porównując jakość cyfry do jakości slajdu, będą mieli rację, że ISO 200 to absolutny dopuszczalny max w foto cyfrowym, bo potem już nawet nie tyle co szumy, ale spada również kontrast, wysycenie kolorów, itd. Więc wszelkie doniesienia o aparatach „nie szumiących” na czułościach 32 000 ISO traktują tylko z uśmiechem politowania. Natomiast fotografowie pracujący wczesnej na negatywach kolorowych (gdzie informacja była punktem ciężkości a nie jakość techniczna zdjęcia) pracując na czułości 800 czy 1600 ISO na pewno uzyskają lepszy obraz na wyższych czułościach w fotografii cyfrowej niż na negatywie wysokoczułym. I tu znów raczej chodzi o punkt odniesienia i subiektywne spojrzenie. Może inaczej wygląda to w fotografii BW, ale na niej się kompletnie nie znam i nie chcę się wypowiadać. Wierzę, że tu szumy nie są przeszkodą na wysokich czułościach. Z drugiej strony przecież to jednak „szumy” a nie trixowskie, czy HP5tkowskie ziarno. A jak słyszę, że w pluginach można je cyfrowo naśladować, to mi po prostu ręce opadają . Kiedyś na prezentacji nowej lustrzanki cyfrowej słyszałem jak przedstawiciel firmy odpierał zarzuty mówiąc: „ Tak, to prawda, aparat na wysokich czułościach szumi. Ale te szumy są bardzo ładne!”. To tak jak by mówił: „To prawda, żona mnie zdradza, ale robi to z prawdziwym wdziękiem!”.

W M9 nie ma żadnych problemów z szybkim przeglądaniem zdjęć, powiększaniem ich. Nie wiem co było przyczyna wiecznie brudzącej się matrycy w M8, w M9 nie zaobserwowałem tego problemu, aczkolwiek może za krótko fotografowałem tym aparatem by to stwierdzić.
M9 to duży skok w stosunku do poprzedniego modelu. Specjalnie testowałem ją w ekstremalnych środowiskach. W tych gdzie lustrzanką nie dałoby się cicho i niezauważenie fotografować i w tych gdzie do tej pory miejsca były zarezerwowane wyłącznie dla nowoczesnych fotografów z aparatami wykonującymi ponad 10 klatek na sekundę (znajomy focąc „Taniec z Gwiazdami” potrafił zapełnić w ciągu godziny 16 GB kartę - chyba z 5.000 „zdjęć”), super zoomami i generatorami flesha. Okazało się ze M9 świetnie sobie radzi w świecie newsow i paparazzi. Radzi sobie również świetnie z mrozem. Fotografowałem przy temperaturze –17 stopni i nie zaobserwowałem żadnych problemów z aparatem ani z
bateriami.

Cyfrowa eMka świetnie też radzi sobie w kurzu, błocie, wilgoci, ale to już wiem z doświadczeń wyniesionych z okresu kiedy jeszcze M8 fotografowałem temat „offroudowy” dla NatGeo, tkwiąc zanurzony godzinami po pierś w mule i wodzie próbując ująć w kadrze wyławiane z błota samochody terenowe.

(3 powyższe zdjęcia z aparatu Leica M8 + 28/2 ASPH)

Osoby z którymi rozmawiałem prywatnie i które znają moje „radykalne” podejście do fotografii jako takiej, dziwią się, że tak wychwalam Leicę M9. Chciałbym wyraźnie podkreślić, że ja dokonuję tutaj swoich spostrzeżeń w kontekście fotografii cyfrowej a nie fotografii jako takiej. Zupełnie innym zagadnieniem jest czy fotografować cyfrą, czy dalej analogiem. Ja osobiście, zdecydowanie wole fotografię analogową, choćby ze względu na filozofie samej fotografii. Nie widzę żadnych korzyści z przejścia ze slajdu na obraz cyfrowy. Wręcz odwrotnie. I póki Leica MP będzie produkowana a slajd dostępny w sprzedaży, nie widzę powodów bym miał się przesiadać na cyfrę. Ale to moje subiektywne zdanie i nikogo do niego nie pragnę przekonywać. Nie przeczę, że miłym jest zrzucić zdjęcia po powrocie do domu na kompa, nie musząc ich wołać, ciąć, skanować i oprawiać. Jednak jakość obrazu rzuconego ze slajdu na ścianę wynagradza w pełni cały wysiłek. Albo odbitka BW na barycie czy bromie. To jak żaglówka i motorówka. Dwa inne światy i w innych kontekstach trzeba o nich mówić. Jednak to już zupełnie inny temat i zagadnienie. Powyższa analiza dotyczy z zupełnie innej dyscypliny. Nie rozstrzygam tu wyższości jednej fotografii nad drugą. Dokonuje analizy pracy, możliwości zastosowania, pozyskiwania obrazu aparatem cyfrowym Leica M9, który moim subiektywnym zdaniem, bije na głowę wszystkie znane mi dotąd cyfry i który dokonał potężnej ewolucji w stosunku do poprzedniego modelu.
Szczerze mówiąc, nie bardzo wiem co można byłoby ulepszyć jeszcze w tym aparacie. Ilość pixeli? Nie, ten obraz można już spokojnie drukować w wystawowym formacie. Szumy? Też nie. 80 ISO jest powalające a dla pasjonatów wysokich czułości aparat nie szumi w porównaniu do innych lustrzanek, jak kiedyś jego poprzednik. 160 ISO jest też doskonałe. A i 800 czy 1600 ISO, jak widać na załączonych przeze mnie zdjęciach, jest jak najbardziej akceptowalne. Może wyjście ze stendbaju, żywotność baterii, szybkość ładowania. Ale i to dałoby się ominąć gdyby ładowarka miała wyjścia na dwie baterie. Naprawdę super udany aparat. Co więcej nie ma konkurenta. Ani w systemie dalmierzowo-lunetkowym, ani w jakości obrazu jako takim. Oczywiście w świecie cyfry ;)

Bardzo ciekaw jestem modelu X1, który jedynie jako egzemplarz pokazowy miałem w ręku, wiec nie będę o nim pisał nic ponad to, że zrobił na mnie fantastyczne wrażenie. Malutki, leciutki, taniutki..... Poczekam, aż dane mi będzie go przetestować.

Na koniec, tak jak w przypadku analizy M8, podkreślam, ze nie jestem fachowcem i wszelkie przemyślenia zawarte w tekście są moimi prywatnymi, subiektywnymi spostrzeżeniami, którymi dzielę się z osobami, które chciałyby poznać moje zdanie. Na co dzień wykonuję zdjęcia Leica MP, na slajdzie, Velvi, od paru ładnych lat, i porównuje te aparaty jako użytkownik. Nie znam się na zawiłościach technicznych. Opisuje aparat jako konsument a nie naukowiec. Pstrykam i patrzę co wyszło. Porównuje obsługę. Osobisty fotograf prezydenta zadał mi sakramentalne pytanie: „Ile to to ma pixeli?”.
Nie wiem. Pojęcia nie mam. Nigdy mnie to nie interesowało. Ale wydruki 90 cm w podstawie wychodzą naprawdę świetnie.
I to jest dla mnie ważne.

Konkluzja Nr1
Leica M9, moim zdaniem, jest bezapelacyjnie najlepszym ze wszystkich cyfrowych aparatów na rynku.

Konkluzja Nr2
Jako radykał, póki co, pozostanę jeszcze przy slajdzie fotografując dalej Leica MP ;)

piotr koszczyński
warszawa 24.12.09

PS. Zdjęcia z Belwederu i Pałacu Prezydenckiego poddałem tu obróbce balansu bieli (czego normalnie nie robię) żeby nie zarzucano, że aparat wykonuje złe "newsowo" zdjęcia. Jak widać bez lampy i generatora flesha też się da.

Leica M9, Wigilia

2009-12-25T01:36:00.002+01:00

A to obrazki z wigilii na ktora udalo sie wkrecic fotografowi ;)

Leica M9, przedswiateczny streecik

2009-12-23T18:39:00.004+01:00

Moze dzis tak bardziej o karpiu powinno byc. Lub przynajmniej o choince. Ale jakos nie podeszlo. Powoli rok sie konczy, slonca nie widac, bede sie szykowal lada dzien do podsumowania. Jakos w swieta zawiesze dluzszy text co do mich odczuc i wrazen. Dobry moment bo i specjalnie nie bedzie co focic w tym czasie. Wszedzie rodzinne nasiadowy, ciezko bedzie cos ustrzelic. Chyba ze selfa w lustrze ;)

Leica M9, wielkie grzanie

2009-12-22T18:07:00.005+01:00

Cieplej sie robi, sprzedawcy grzeja sie w sklepach przedswiatecznie. Szkoda tylko ze slonka nie ma zeby aparat porzadnie sprawdzic.

Leica M9, Diaporama - Klub Fotografow Prasowych

2009-12-21T23:16:00.007+01:00

Dzis w Klubie Fotografow Prasowych dzialajacym przy Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich odbyla sie diaporama. Mozna bylo obejzec wiele ciekawych zdjec fotografow takich jak Witold Krassowski, Adam Nurkiewicz, czy wielu innych czolowych fotografow agencji takich jak Reporter i innych. Bylo bardzo ciekawie. Potem fotosledzik ;)

Leica M9, metro

2009-12-21T00:08:00.007+01:00

Dzis metrowo bylo, ziab wygonil mnie po godzinie z ulicy. Podobno minus 17 stopni. A baterie ladnie trzymaja :)

Leica M9, rodzinnie

2009-12-19T22:17:00.005+01:00

Dzis tak troche rodzinnie. Fajnie bokeh wychodzi. Zupelnie jak na na kliszy. Ostatnia fota.

Leica M9, baterie

2009-12-18T18:47:00.006+01:00

Dzis testowalem baterie. W sumie to wiecej sie nalazilem niz nafotografowalem, bo wszystkich ludzi mroz zniknal. Same wrony i kaczki. Milo mnie jednak zaskoczyly baterie. W M9 sa te same co w M8, i pomimo ze M8 dosc dlugo fotografowalem, nie mialem okazji nia pstrykac na mrozie. Baterie bardzo ladnie trzymaja. Po powrocie do domu, zapasowa bateria, choc byla jedynie w cienkiej kieszeni bojowek, nic nie stracila z naladowania. Pamietam te czasy kiedy w Nikonie d1x wykonywalem na jednej baterii ok 1000 jpeg a na mrozie... 6-9 ! Dzis fotografowalem na 80 ISO. Znow zakonczylem otworkiem :)

Leica M9, fotografia otworkowa

2009-12-17T22:16:00.005+01:00

Dzis wykonywalem fotografie otworkowa. Robi sie to tak: majac popsuty domofon, zamawia sie sprzet AGD i czeka sie na dostawe. Dostawa ma sie odbyc w przedziale kilku godzin, wiec by nie przegapic dostawcy stoi sie pol dnia w okiennym otworze i pstryka zdjecia. Kolorki fajne w tym mieszanym swietle.

Leica M9, podziemia

2009-12-16T22:32:00.007+01:00

Staram sie codziennie cos ciekawego wrzucic, ale nieraz naprawde ciezko jest. Ustawicznie psujace sie komputery, psujaca sie lodowka, wywiadowka semestralna, pogoda, zmierzch o 15.00, swiateczna pogon i tysiace trywialnych spraw - sprzysiegly sie w ostatnim czasie przeciwko mnie. A fotogrfia to czas. Kwestia czasu wlozonego w material. Nawet na pustym polu, potykajacy sie bocian, zrobi kiedys smieszna mine. Gdybym byl politykiem wprowadzilbym ustawe, ze fotografom wlono zajmowac sie tylko i wylacznie fotografowaniem. A zakupy, sprzatanie, naprawianie auta, zalatwianie spraw w urzedach, powinny przejac instytucje panstwowe, wolontariusze i.... zony. W koncu nasz wysilek, to tylko praca dla potomnych. Nic wiecej oprocz tego i frajdy przeciez z tej zabawy nie ma.
No dobra, pomarzylem sobie. Byly balwanki, dzis jest mis.

Leica M9, Palac Prezydencki, zapalenie Swieczek Chanukowych

2009-12-16T00:32:00.011+01:00

Dwa lata temu to swieto fotografowalem w sejmie Leica M8 :) No wiem, ze z balansem bieli moze powinienem pokombinowac, ale nie kombinuje. Jade jak na slajdzie a ze faktycznie ciemno i zolto bylo, to tak wyszlo. Pana Prezydenta dzis zabraklo ale Pani Prezydentowa pelnila z usmiechem wszelkie honory. Pare fot na 1250 ISO.

Leica M9, balwanki

2009-12-15T01:24:00.004+01:00

Dzis dwa balwanki. Jednen z M9 a drugi z Nikkormata z 65 roku, ktory w testowaniu rowniez dzis byl.

Leica M9 Portrety

2009-12-13T23:31:00.003+01:00

....i czasem, niestety, kolegom trzeba zrobic portrety ;)

Leica M9, Mikolaj

2009-12-12T22:35:00.015+01:00

Coraz bardziej podoba mi sie ten aparat, nawet komercje bez problemu mozna zrobic...
Niektore ze zdjec na 1250 ISO.

Leica M9, Lotnisko

2009-12-11T23:31:00.009+01:00

Leica M9, Centralny, 10.12.09, 800 ISO

2009-12-11T01:33:00.006+01:00

Dzis troche impresjionizmu

Leica M9, jakies tam centrum handlowe, 9.12.2009, 800 ISO

2009-12-09T21:47:00.009+01:00

Ktos twierdzi ze wykonywanie fotografii wojennej stresuje fotografa? To niech przed swietami pojdzie do centrum handlowego, posrod ochroniarzy, kamer, ekspedientow, detektywow sklepowych.... i wyciagnie aparat. To ze nie zostalem zlapany i jeszcze zyje to nastepny atut narzedzia jakim sie poslugiwalem. Jakos sobie tragicznie to wyobrazam jakbym tam zaczal lustrem zdjecia robic ;)

Laica M9 tak juz na koniec wciaz tego samego dnia 8.12.09

2009-12-09T01:28:00.004+01:00

z podziekowaniem dla mojej Muzy ze jest, bo bez Niej nic sensu by nie mialo :)